Malarstwo

Tereny Włoch – Florencja, Rzym i Wenecja stają się miejscem, gdzie włoscy artyści na nowo odnajdują piękno sztuki antycznej. Rozpoczynają się prace malarskie nad aktami, postacie biblijne przedstawiane są całkowicie inaczej niż do tej pory. Również tematyka o zabarwieniu czysto mitologicznym staje się popularną. We Włoszech zaczyna kształtować się malarstwo portretowe i powstają prototypy popularnego w późniejszej sztuce baroku pejzażu. Istotną nowością było wynalezienie między innymi zbieżnej perspektywy i jej odmian, takich jak linearna oraz zbieżna. Portrety zaczęto malować na tle pejzaży, co jest potwierdzeniem bardzo silnego zwrotu sztuki i szczególnie malarstwa w kierunku natury. Wprowadzona zostaje technika sfumato, a światło na obrazach jest lekko zamglonym, przy jednoczesnym wykorzystaniu światłocienia. Oprócz tego tworzone są wielkogabarytowe dzieła, między innymi te w kaplicy sykstyńskiej, czy też w bazylice świętego Piotra, słynne ilustracje stworzenia świata i człowieka, przedstawienie ostatniej wieczerzy, pierwszych ludzi, najważniejszych z scen historycznych i religijnych, które ozdabiają ściany świątyń.